یک شعر زیبا که دوستانم برایم گذاشته بودند برایتان می گذارم دوستان .....

دوباره میســــــازمت وطن
  اگر چه با خشت جان خویش
ستون به سقف تو میزنم
  اگر چه با اســتخوان خویش

دوباره میبـــــویم از تو گل
  به میــــل نســــــل جوان تو
دوباره میشویم از تو خون
  به ســـیل اشک روان خویش

اگر چه صد ساله مرده ام
  بگور خود خواهــــــــــم ایستاد 
که برکنــــــم قلب اهرمن
  به نعـــــــــــره آنچنان خویش

اگر چه پیرم ولـــی هنوز
  مجـــــال تعلیم اگــــــر بود
جوانــی آغــــــــاز میکنم
  کنـــــــــــار نوباوگان خویش


سیمین بهبهانی